وعده های تو خالی اعضای شورای شهر اهواز

 شوراي شهر و روستا به عنوان نهادي نوپا و مردمي براي ايجاد تعادل ميان دولت و مردم و نيز براي ايجاد توسعه و عمران جامعه شهري پس از سالها در محاق بودن توسط دولت سيد محمد خاتمي آغاز به كار كرد به طوري كه تاكنون دو دوره تمام را پشت سر گذاشته و اكنون قدم در سال سوم از دوره سوم نهاده است.
شوراي شهر اهواز نيز از اين قاعده كه اين نهاد نوپا براي ايجاد تعامل ونيز توسعه و آباداني اين كلان شهر تشكيل شده، مستثني نبوده و نخواهد بود. اما بي ترديد شوراي سوم شهر اهواز نه تنها براي توسعه و آباداني اهواز اقدام در خوري نداشته، بلكه آبستن حرف هايي بوده كه برخي از اعضايش آنها را در حد شعار و وعده باقي گذاشته اند. وعده هايي كه با گذشت قريب به دو سال هنوز عريان اند و هيچ يك از اعضا بر تن نحيف شان جامه عمل نپوشانده است.شايد يكي از هزاران آنها، آن باشد كه روزي كه اغلب هفته نامه ها و روزنامه هاي خوزستان خبر 24 منطقه اي شدن شهر اهواز را به عنوان تيتر يك و دو خود انتخاب كردند اگر مي دانستند كه اين گفته »رئيس شورا« در حد همان »حرف« باقي خواهد ماند، چنين تيتري را به عنوان تيتر يك خود انتخاب نمي كردند.  چرا كه اهواز هنوز با همان هشت منطقه روزگار سخت و طاقت فرساي خود را سپري مي كند و در همين حوالي نزديك است كه نفس هاي كلان شهر توسعه نيافته اهواز به شماره بيفتند و دريغ از آن كه برخي پي به آن برده باشند.

همه چیز را به لوح خاطرم

حک زده اند

برای پرندگان به لجه ی ترنم نشسته ام.

آلوی زمستانه

شکوفه هایش را دیروز پراکنده کرد

بر این سنگ.

۲

در دل طوفان

به ناگاه می لغزد

اسبی که باز می گردد.

۳

چه نزدیک اند

بنفشه ها

با آن که استخوان ها را جمع می کند.

شبدرها

چنان است که چشم انتظارند

تندباد خزان را.

۲

پروانه یی تنها

پرپر زنان و روان

در باد.

۳

ابرهای مواج

در عبور

از فراز خشک رود.

و

و

و

و

.

.

.

.

و قصه چه تلخ و بی مزه

تمام شد.